داستان

                               ( صورت حساب)

 

شبی پسر کوچکمان نزد مادرش،درآشپزخانه مشغول پختن شام بود رفت و یک برگه کاغذ به او داد.همسرم دستانش را با حوله ای تمیز کرد و نوشته ها را با صدای بلند خواند.پسرمان با خط بچه گانه اش نوشته بود:

صورت حساب

....................

- کوتاه کردن چمن های باغچه                                            5دلار

- مرتب کردن اتاق خوابم                                                   1دلار

- مراقبت از برادر کوچکم                                                  3دلار     

- بیرون بردن سطل زباله                                                  2دلار

- نمره ی ریاضی خوبی که امروز گرفته ام                             6دلار

 ........................................................................................     

جمع بدهی شما به من:                                                 17دلار

 

همسرم را دیدم که به چشمان منتظر پسرمان نگاهی کرد،چند لحظه خاطرش را مروری کرد سپس قلم را برداشت و پشت برگه صورت حساب پسرمان نوشت:

 

- بابت سختی 9ماه بارداری که در وجودم رشد کردی               هیچ

- برای تمام شب هایی که بر بالینت نشستم وبرایت دعا کردم    هیچ

- تمام زحماتی که در این چند سال برایت کشیدم تا بزرگ شوی  هیچ

- بابت غذا،نظافت تو و اسباب بازی هایت                               هیچ

و اگر تمام اینها را جمع بزنی خواهی دید که هزینه ی عشق واقعی من به تو هیچ است.

وقتی پسرمان آنچه را که مادرش نوشته بود خواند،چشمانش پر از اشک شد و در حالی که به مادرش نگاه می کرد،گفت مامان : ... دوستت دارم.

آنگاه قلم را برداشت و زیر صورت حساب نوشت:قبلا به طور کامل پرداخت شده.

 

                                            ( برگرفته از کتاب عشق نشان لیاقت)

بامزه ی حیوانات

                              

                               با مزه های حیوانات

کنه، حشره ای ریز است که می تواند یک سال تمام بی غذا زنده بماند.

فقط پشه های ماده نیش می زند و از پروتئین خون مکیده شده برای تخم گذاری استفاده کند.

فقط قورباقه های نر قور قور می کنند.

چشم شتر مرغ از مغزش بزرگتر است.

وزن کل موریانه ها 10برابر وزن انسان است.

 

در فراموشی

در فراموشی

فراموش شدم

ولی هنوز کسی از بی کران ها

صدایم می زند

گوش تیز کردم

اما گوش هایم

پرده بر شنیدنم کشیده بودند

شاید هم تمام اینها فقط رویا بود

رویایی که من

هر شب پازلش را در ذهنم می ساختم